Święto to jest obchodzone od 1967 roku w rocznicę urodzin Hansa Christiana Andersena.
W tym roku materiały zostały przygotowane przez Cypryjską Sekcję IBBY z pięknym tematem:
„Sadźcie historie, a świat zakwitnie”.
Tekst Eleny Perikleous | Plakat Sandry Eleftheriou
Tegoroczny temat podkreśla moc opowieści w inspirowaniu zmian i wzywa do tworzenia bardziej zielonego i życzliwego świata poprzez czytanie.
Sadźcie historie, a świat rozkwitnie
Dawno, dawno temu urodziło się dziecko, które pragnęło żyć lepiej niż bohaterowie bajek, co żyli tylko długo i szczęśliwie.
Dziecko dorastało i zmieniało się, czytało i stawało się Don Kichotem, walczącym z wiatrakami; Alicją, która odkrywała cuda; Robin Hoodem, ratującym lasy, wilkiem zwołującym stado śpiewające do księżyca.
Mijały lata, ale świat pozostawał bez zmian, o których kiedyś marzyło. Jednak udało mu się stworzyć zupełnie nowy świat w ogrodzie na dziedzińcu, wypełniony wszystkim, co było bliskie jego sercu.
Minęło jeszcze kilka lat. I kiedy książki napełniły mądrością jego duszę, dziecko wiedziało, co należy zrobić.
Kiedy nadeszła jesień, spulchniło ziemię i zasiało ziarna. Nadeszła zima. Dziecko cierpliwie czekało, aż stopnieje biała pokrywa śniegu, a gdzieś głęboko kiełkowały książki.
A potem nadeszła wiosna. Z łodyg wyrosły delikatne liście, zmężniały pnie, rozpostarły się gałęzie, wystrzeliły pąki. Dusza dziecka rozkwitła kolorami i zapachem.
A lato? Był to czas łodzi, żaglówek, szybujących balonów, czas rowerów… czas dalekich podróży! Teraz dziecko wiedziało już na pewno: oto sposób, aby zmienić świat – trzeba zostać ogrodnikiem. Sadzić magiczne opowieści, siać słowa, uprawiać obrazy, zbierać cuda, podlewać ogród wyobraźnią.
I tak powstała opowieść…
Co było potem? Dziecko rozkwitło miłością, rozdawało przechodniom bukiety złożone z pokoju, nadziei i siły, i wiary w niemożliwe.
Bukiety małych cudów dla każdego, kto pojawił się obok.
Każdej wiosny, 2 kwietnia, historie, które zasiało dziecko okrywają ziemię kwiatami.
A, jeszcze i to – dzieląc się swoją wiedzą, sprawiało, że mądrość docierała do wszystkich – starych i młodych.
Bo ogród dziecka stał się Ogrodem Nadziei, Dworem Cudów, skąd czarodziej wysyła z wiatrem czerwone nici słów, które splatają się w opowieści…
Polskie tłumaczenie zawdzięczamy Katarzynie Ryrych – Korczyńskiej (wielkie podziękowania 
):